Mijn eerste zoektocht met de Black Knight II
 
Omdat ik vanuit Gouda gezien even op geen andere plaats kon komen om te gaan zoeken dan langs de rivier de Lek, tufte ik er op een zaterdagmorgen naar toe. Daar er op een aantal plaatsen langs de Lek strandjes van enkele meters tot een dertigtal meters voorkomen, die vooral in de zomermaanden goed bezocht worden door de jeugd en andere waterminnend volk, leek het me een aardige plek om van start te gaan.

Na eerst in de schuur even een klein schepje te hebben opgeduikeld en de weersvooruitzichten die niet al te denderend waren te hebben overwogen, reed ik met mijn pick-up naar de Lek. Achteraf gezien had ik natuurlijk rekening moeten houden met de waterstand omdat bij hoog water er slechts een standje overblijft van hooguit twee meter. Helaas trof ik het weer niet, daar het juist hoog water was toen ik aankwam en op de paar meter die overbleef van het strand zaten een aantal vissers die mijn “gezoek” vast niet op een juiste waarde zouden kunnen inschatten.

Dan maar doorrijden naar Lekkerkerk want ook daar wist ik een strandje langs de Lek. Gelukkig begon het water al wat te zakken en tot mijn vreugde was het uitgestorven op het stukje strand. Toch wel een beetje zenuwachtig met mijn nieuwe gebruikte detector in mijn hand het talud af en het strandje op. Als je nog nooit met zo’n apparaat bezig bent geweest moet je toch even een drempeltje over om, met de koptelefoon op het de detector in de ene hand en het schepje in de ander, aan de slag te gaan. Maar goed. Ik zet mijn koptelefoon dus op en schakel het apparaat aan en kom tot de ontdekking dat de schoenen met “stalen” neuzen, nu niet bepaald een slimme actie waren om aan te trekken op mijn eerste zoektocht want hij bleef piepen net voor mijn voeten. Maar met de detector op armlengte afstand ging het gelukkig veel beter en had ik geen last van “valse” meldingen vanuit mijn stalen neuzen.

Binnen dertig seconden had ik de eerste Oudhollandse gulden al te pakken die onder tien centimeter zand vandaan kwam. Ik begon na de nodige bierdopjes, spijkers, treklipjes etc, al een heel klein beetje door te krijgen dat de detector een andersoortig geluid laat horen bij de verschillende metalen voorwerpen. Voor mij als beginner is natuurlijk alles spannend om op te graven. Na een half uurtje kwamen de eerste twee euro’s uit het natte zand. De Black Knight doet het naar mijn overtuiging erg goed alhoewel ik natuurlijk geen vergelijk heb. Maar los daarvan verbaasde het me, dat ik in het natte zand zelfs nietjes of ragfijne stukjes ijzerdraad bleek te kunnen vinden. Ik had het reuze naar mijn zin op dat stukje strand met een waterig zonnetje in mijn nek en toen brak natuurlijk het handvat van mijn schepje. Onnodig te zeggen dat het een schepje was uit de grabbelbak en ik nam mij dan ook voor om mezelf een goed schepje cadeau te doen.

Na nog een aantal andere muntjes gevonden te hebben had ik spijt geen brood mee te hebben genomen want ik had er een reuze schik in alleen op dat stukje strand. Al met al ben ik razend enthousiast geworden en erg in mijn schik met de Black Knight en kijk al weer uit naar een volgende zoektocht. Maar dan geen stalen neuzen, een goed schepje en niet te vergeten wat boterhammen mee want de tijd vliegt als je aan het zoeken bent.

Peter de Mooij
Gouda

 
- Terug -