De White’s DFX in de praktijk: een gebruikers verslag.
 
 
Geachte lezer,

Veel is er al over de DFX geschreven in testrapporten. Maar misschien kunnen mijn bevindingen met de DFX nog een extra aanvulling zijn voor de huidige of toekomstige DFX bezitter.En wat mij deed besluiten om een DFX aan te schaffen?

Wel na een Garret 100 en 1500GTI kwam ik tot de conclusie dat mijn wensen en de detectie problemen waar ik tegenaan liep, bepalend waren voor de overstap naar een volgende detector.Dat mijn keuze weer op een digitale metaaldetector uitkwam, komt mede voort daar ik regelmatig opstranden zoek en zand en zout minder geschikt vindt voor schakelaars en draai knoppen etc. Maar ook van uit mijn vroegere werk heb ik iets met digitale techniek. De keuzemogelijkheden worden dan al aanzienlijk kleiner in het grote metaaldetector bos. Na het doorpluizen van diverse documentatie kwam de DFX in beeld als een detector welke misschien wel aan mijn criteria zou kunnen voldoen.

Zodoende werd contact gezocht met Detection Systeem Holland. Na telefonisch overleg met Ruud de Heer werd een afspraak gemaakt en op een koude zaterdagmorgen, afgereisd naar Zalk, alwaar we hartelijk werden ontvangen in de catacomben van de White’s importeur. Onder het genot van een kopje koffie werd de DFX getoond en testklaar gemaakt.

Een van de problemen waar ik tegenaan liep met mijn vorige detectoren was het detecteren van klein zilver tussen puimsteen, cokes en mestmineralen in sterk ijzerhoudende grond. Op deze akker, met extreme omstandigheden werd vroeger een paardenmarkt gehouden en de huizen die er stonden en de weg die er liep zijn in deze akker verwerkt.Echter toen ik de edelstenen (cokes, puimsteen etc.) aan Ruud de Heer toonde had deze grote twijfels of de DFX mijn discriminatie-eisen op klein zilver en goud wel aan kon. Eerst werd getest met de kleine DD schotel en na enig zoeken in de opties en uitproberen werd het zilver en goud naast (onder) de zwaar gemineraliseerde stenen wel gedetecteerd. Nu werden dezelfde testen uitgevoerd met de standaard schotel en ook deze detecteerde boven verwachting het zilver en goud.

Na een uitvoerige uitleg werd besloten om tot aanschaf van de DFX over te gaan met de voorwaarde dat de DFX in de praktijk mij zou moeten overtuigen en anders de DFX-koop zou worden geannuleerd. Ruud reageerde hier als volgt op: “Ik zie jou hier de eerste jaren niet weer terug”, en tot ons beider genoegen zijn die woorden uitgekomen.

De DFX is een detector waar je met de bijgeleverde standaard instellingen snel je geluk kunt gaan beproeven. Wil je echter het optimale uit je DFX halen dan moet je wel wat tijd en energie steken in de diverse instelmogelijkheden en vooral wat de reacties zijn bij het veranderen van die instellingen. Maar als je de DFX eenmaal een beetje leert kennen, heb je een zeer goede metaaldetector die je voor werkelijk alle grondomstandigheden kunt gebruiken. Ook heeft deze detector zeer goede discriminatie mogelijkheden en is daarnaast ook nog eens heel gevoelig, vooral op zeer klein materiaal.

Enkele tips en wetenswaardig heden:

Zwaai niet te snel met de DFX , de kans is groot, dat je kleine dieper gelegen voorwerpen mist. De detectie mogelijkheid kun je niet geheel met de instellingen (sweep speed en recoveryspeed) bijsturen. De DFX is op zijn best bij een rustige zwaaisnelheid . Geef je de DFX de tijd, dan kun je maximaal de grond doorzoeken en het zal je doen verbazen op welke dieptes je nog materiaal detecteert (filter stand 5 en 6 geven ook een iets vertragende detectie reactie).

In ijzerhoudende grond geeft de DFX op kleine oude zilveren muntjes of stukjes van een zilvermunt een wat meer krakend signaal. Maar als je weet dat je het klein ijzer materiaal hebt weg gediscrimineerd en je raadpleegt even je display, dan is er maar ČČn optie, graven dus!!

Het kan ook gebeuren dat je bij een enkele zwaai eenmaal een signaal krijgt maar daarna geen reactie meer, de detector discrimineert dan ijzer weg. Maar ook zie je soms onmiddellijk trac op het display verschijnen. Dit is een reactie op ijzer, - of zoutmineraal, ook bij het zoeken in grond met cokes zie je deze reacties. Bij teveel trac reacties, de auto tracspeed terug of trac uitschakelen.

Op het strand gebruik ik de best data instelling, de detector reageert dan ook nog veilloos op 1 pfennig en ČČn euro centen. Wel reageert de detector hierop krakerig maar een blik op je display zegt dan wel genoeg.

De batterijen:

De geladen, of ontladen staat van de batterijen heeft invloed op het dieptebereik van DFX . Ik zoek zowel met oplaadbare, als met alkaline batterijen (ook oplaadbaar). De oplaadbare zijn geladen ongeveer 10,8V maar t.o.v alkaline batterijen (deze zijn geladen ongeveer12, 6V) verlies je ongeveer 20 a 30% aan diepte. Ik zoek meestal met de oplaadbare batterijen tot deze 9,8 V zijn en laad ze dan weer op. Deze gebruik ik meestal bij goed door zoeken van de toplaag. De alkaline/lithium batterijen gebruik ik voor diep zoeken. De alkaline fris ik na elke zoektocht weer op.

Het liefst zoek ik ook hier met de 15 khz, maar met de 3khz presteert de DFX buitengewoon goed. Een zilveren dubbeltje detecteert de DFX op 20 cm (3khz) en dit is15 cm bij de 15khz. Een gouden ring pakt de 15khz weer beter (22 cm) en de 3khz doet dit bij 20 cm. Ik ben blij dat ik zelf de keuze kan maken met welke frequentie ik wil zoeken. Ik ben dus niet afhankelijk van vaste of variable, frequenties die door andere detectors zelf (automatisch) gemaakt worden

Deze testen zijn gedaan in grond die sterk ijzerhoudend is. Ik kan me voor stellen dan andere DFX bezitters nog grotere diepten kunnen bereiken.

Tot zover mijn positieve ervaringen over de DFX.

L.Rijpstra
 
- Terug -